YEARN’d

Reeds in 1997 werd de basis gelegd voor de groep YEARN’d. Bart en Kris kenden elkaar al een tijdje als monitor bij de jeugdvereniging en tijdens een van de monitorenweekends in Oostende bleek het ook op muzikaal vlak te klikken. Er werden wilde plannen gesmeed om een popgroep op te richten. Op het Tiense rockfestival Suikerrock ‘97 liepen ze hun toekomstige drummer Dimitri François tegen het lijf. Een maand later reageerde bassist Philip Vankerckhove op een afficheke. Nog twee maanden later werd via via keyboardspeler Wim bij de kraag gevat. De eerste formatie was een feit. Nu nog een groepsnaam en de groep kon van start. Op een fuif werd het liedje “Hand in my pocket” van Alanis Morrissette gedraaid en bij het horen van de zin: “The other hand is giving a high-five” keken Kris en Bart mekaar aan en dachten: dit is het. High-Five werd uiteindelijk de groepsnaam.

Vol enthousiasme begon het vijftal met het schrijven van nummers. Vrij snel werden ze met het nummer | I can’t let her go - mp3| geselecteerd voor de 3de Ten’s Hill CD, die werd gereleased door de Tiense jeugddienst. Na een jaar intensief repeteren in de kelder van drummer Dimitri werden in september 1998 de eerste concerten gespeeld, waarvan één ter gelegenheid van de promotie van die derde Ten’s Hill CD. Vrij snel daarna hielden de bas en de drum het voor bekeken en was de groep verplicht om op zoek te gaan naar vers bloed. Wim liet de keyboards voor wat ze waren en nam plaats achter het drumstel. Voor de piano en keyboards werd Tommy Bottu aangetrokken. Voor de basgitaar werd beroep gedaan op Koen, die kwam overgewaaid van de groep ‘NIX’. Met de nieuwe formatie werden geregeld de Vlaamse podia onveilig gemaakt. Na een reeks van optredens werd besloten om de studio in te duiken en een demo-CD op te nemen. In de Brusselse studio De Rockfabriek ontstond de eerste demo: “Two Times”. Hierop kwam er veel (pers)reactie, met als gevolg nog meer optredens, waaronder Suikerrock ‘99 als hoogtepunt.

In het najaar van 1999 werd, tijdens het schrijven van nieuwe nummers, vastgesteld dat de klankkleur van de muziek naar een andere richting aan het evolueren was. Er werd besloten om in deze nieuwe richting verder te gaan. Hierdoor werden oude nummers geschrapt en de meer recente nummers werden in een nieuw kleedje gestoken. De naam High-Five bleek plotseling de lading van de groep niet meer te dekken en dus werd er gezocht naar een nieuwe groepsnaam. Uiteindelijk werd gekozen voor de naam ‘Thorn’. De groep werd geselecteerd voor de wedstrijd Borrelrock 2000 in CC De Borre in Bierbeek en eindigde op een welverdiende 2de plaats met felicitaties van juryvoorzitter Jan Hautekiet. Op basis van dit optreden mocht de groep aantreden als huisorkest op het hoofdpodium tijdens de slotdag van de actie WORLDSHAKE. Dit was een sociale actie i.v.m. de problematiek rond de welvaartskloof tussen noord en zuid. Hierna werd besloten om een tijdje het repetitielokaal in te duiken om te werken aan nieuwe nummers. Tijdens deze periode gaf de keyboardspeler er de brui aan. Vrij snel werd deze leegte opgevuld door gitarist en muzikale duizendpoot: Jan Vanwinckel. Door het wegvallen van de keyboardklank en het aanbrengen van nieuwe, experimentele arrangementen veranderde het eerder popgetinte genre in rock. Er werd een nieuw repertoire geschreven en twee van de oudere nummers (nl. Here & Wake Up) werden volledig herwerkt. Globaal genomen zou je kunnen stellen dat er een nieuwe groep ontstond met uiteraard ook een nieuwe naam, namelijk YEARN’d.